Dudağının Yan Sokağı

Kalbi kırık bir busesin dudağımın kenarında.
Ne zaman aynaya baksam hep orada durur masum titrek bacakların.
Göz çukurlarında adeta bambaşka medeniyetler gözükür.
Ve kalp atışların belirler dünya saatini, güneş seni hep çeyrek geçer.
Ay bile kendinden vazgeçer sen gülünce, bütün kuşlar seni mırıldanır.
Mesela hikayeler yazılır senin için, kurtlu, kuzulu, çobanlı hikayeler.
Destanlar anlatılır senin adına, efsaneler okunur.
Dağlar delinir, köprüler kırılır, çöllere düşülür.
Ferhat olunur, kerem olunur, mecnun olunur.
Bütün kalabalıklar seni konuşur, hep senin için yakılır kömür sobalar.
Dudağının yan sokağına bir mahalle kurulur, pazar serilir, kokun satılır.
Senin için verilir yeryüzüne bir avuç su, bir karış toprak.
Sen gül diye ısırılır her elma, sen gül diye cennetten kaçılır.
Her gülücük seni hatırlatır, her öpücük senin tadındadır.
Kalbi kırık bir busesin dudağımın kenarında, her tütünde seni yaktırır.