Gözümde yeri yok artık eylül akşamlarının.
O da bırakıp gitti saymadı, yine de son mevzi.
Ansızın bir gece yarısı sızlamadan içi.
Evlerden uzak konu komşuya musallat.
Boyun bükmüş şimdi gündüzüne ekimin.
An be an yaklaşıyor geçmek bilmeyecek bu kışım.
Fazla sürmez dediğimiz, hep sürüyor uzun.
Sesleri, boğuluyor acımasızlığın da ahın.
Özeniyoruz Eyyûb’un sabrına.
İbrahim’e koşup gelen kargaya.
Ne kadar burnumuz sürtse de toprağa.
İçimizi ferahlatıyor alıştığımız dua.
Genişletiyor yüreğimizi her zaman inşirah.
Kenan GEZİCİ 02/10/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 2.10.2026 22:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!