Ben dizlerine kapanıp şefaat dilesem Senden
Sen o pak ellerini kaldırıp Huda’dan bana mağrifet dilesen
Sonra tutsam da huşuyla öpsem o mübarek elini
Uzanıp sürsem yüzümü o Mukaddes nura
Bir daha atmamak üzere kalbim işte o an duruverse sevinçten
Azrail uçup gelse başucuma bilmediğim bir yerden
Ve tutup hınç ile savursa ruhumu tepeden tırnağıma
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta