Zorla adım attırılan hayatın başlangıcıydı; durmuş zamanın anlamsızlığındaki at arabasıyla yollara düştükleri tan vakti. “Hiçbir yaşamın başlangıcı olmasaydı, başlanıldıysa da eğer o yaşamın içinde onlar olmasaydı” gibi “keşke” kokulu isyankâr ruhlarla bütünleşmiş kelimelerin sonsuza kadar isyan etmeye devam edeceği kelime “özlem”; Arayıp da bulamayacakları kalan tek beklentiyse “umut” olmasaydı. Kimselerin anlayamayıp onların yerinde olmasını isteyemeyeceğim bir yaşamama arzusu; sömürdükçe alıp götürür neyim kaldıysa.
Dikilseler karşınıza;
Hissedebilir misiniz içlerine sindirilen güçsüzlüklerini
Anlayabilir misiniz açlıklarını.
Dayasalar kafalarını camsız pencerelere; bilebilir misiniz özlemlerini.
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Alıp başımı gitmeyi yollar boyunca
Seyretmek bir bozkır akşamını camından bir otobüsün
Masal şehirlerini geçerken hızla
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Devamını Oku
Alıp başımı gitmeyi yollar boyunca
Seyretmek bir bozkır akşamını camından bir otobüsün
Masal şehirlerini geçerken hızla
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta