Yalnızlığın, Karanlığın ve ıssız bir odanın içinden yazıyorum yine..
Kimseye ama kimseye anlatamadığım kelimeleri;
Usanmadan, yorulmadan dinleyen Dostum'a yazıyorum bu gece..
Merhaba; gözyaşlarımla ıslanan kağıdım,
Ve merhaba; boğazıma düğümlenen kelimeleri haykıran kalemim.. Merhaba..
İçimdeki duygu öyle uzak ki; öfkeye, kine ve nefrete..
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta