Kalemlerimden dökülen dudağıma gelip yutkunduğum sözler
Yüreğimi acından figan etmediğim gölgesine sığındığım
Gözlerinde umutları hayallerimi canlandığım
Nefis mi bastıran omuzlanma güç veren sırtına yaslandığım dostum
Dokunuşun da gülleri açtıran sevdalarda himmeti açtıran
Dikenin yakışlarında cananın haykırışında yürekleri Zülfikar eden
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta