DOSTLARIN SEVMEZ
Çok münevver, aydın, kâmil insanı,
Yaratanı sever, kulları sever.
Böylesi insanlar kaldı mı hanı?
Düşmanları sever, dostları sever.
Bunlar topluların ayna yüzleri,
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Çok teşekkür ederim Güzel yoruma Mustafa Bey sevgiler.
"Dönek
Çıkarcı
Yalaka..."
Olmaktansa,
Hiç olmamak evladır!
"Aydın", hoşgörülü, kendiyle ve insanlıkla barışık olmak
İşte bütün mesele,
Onları herkes, düşmanı da sever,
Dostu zaten...
Böylesine can kurban
Haklısın Fahri Bey,
Tebrikler...
Çok teşekkür ederim Güzel yoruma Mustafa Bey sevgiler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta