Dostlarım Şiiri - Söhrap Mustafayev

Hiçbir mutluluğa yazılmamış adımız.
Ne yapalım dostlarım,böyleymiş bahtımız.
Hiç olmadı bizim baharımız,yazımız.
Kışa sonbahara mahkum ettiler bizi.

Kestiler sevgiye giden yollarımızı.
Dindirmedi hiçbir derman bizim bu sızımızı.
Her gün biraz daha çoğalttılar acımızı.
Hüzünlü bir hayata mahkum ettiler bizi.

Sevda bahçemizin çiçeklerini çaldılar.
Küçük gönül yuvamızı ateşleyip yaktılar.
Elimize,ayağımıza prangalar taktılar.
Karanlık zindanlara mahkum ettiler bizi.

Aşk ile beslemiştik oysa hayatımızı.
İçimizde can gibi taşırdık aşkımızı.
Elimizden aldılar o ürkek sevdamızı.
Sevdasız bir dünyaya mahkumettiler bizi.