Dostlarım Şiiri - Bahadır Boranlı

Bende eşsiz dostlar var; her birinde zârâfet,
Halden anlar muhabbet, lisanda letâfet var.
Bende eşsiz dostlar var; her birinde sükûnet,
Sonsuz sabır metânet; hoş sohbet nezâket var.

Kimi komik neşeli hem muzip güler yüzlü,
Hiç sıkmadan anlatır nüktedan açık sözlü,
Gülerken düşündürür her cümlesi bal özlü,
Tekerleme, manisi, koşması, fıkrası var.

Kimi âşık romantik biraz da melankolik,
Hali tavrı uçarı sevenine sempatik,
Kavuşursa tam benlik ayrılırsa dramatik,
“Romeo ve Juliet”, “Kerem ile Aslı” var

Kimi bilge erdemli çok yaşamış çok görmüş,
Kıtlık, salgın, savaşla nice ocaklar sönmüş,
Kral, sultan, padişahlar ardı sıra diz çökmüş,
Menkıbesi, destanı, tarihi ve harsı var.

Kimi bilim arz eder icat keşif peşinde,
İnsan kolay yürümüş tekerleğin üstünde,
Parçalamış atomu şimdi yaşam derdinde,
Matematik fizikle; “Zic-ül Harezmî” de var.

Kimi siyaset ehli insan onun kaynağı,
Adalet ve eşitlik söyleminin bayrağı,
Bilgesi asırların iradesi anlağı,
“Kutadgu Bilig” ile “Politeia” da var

İşte benim dostlarım ilim irfan sahibi,
Her biri derya deniz, ehli bilim hatibi,
Her birinin âlimi yazanı da kâtibi,
Can yoldaşım, sırdaşım, eşsiz kitaplarım var.
30.01.2025