Dostlara Şiiri - Mustafa Çetinkaya

DOSTLARA...

Bazı insanların yokluğu hep hissedilir
Onların bir telefonu, bir mesajı
" Mustafam nasılsın ?" demesi,
Kardeş gibi gelir insana,
Anında yüzün güler
Bilirsin ki bir telefon ötededir sesi.

Bazen Cansever'im
"Siz " der " ne konuşuyorsunuz böyle
kahkahalar atarak.
Bazen de derin derin düşünceli."
Her ne kadar sorsa da
O da bilir ki
Bir başka olur dostların dertleşmesi.

Bazen Gönen'den,
Gönen Öğretmen Okulu'ndan gelir
Dostların gülümsemesi.
Bazen köyümden,
Uğurlu'dan.
Denizli'den, Burdur'dan, Isparta'dan
Taa Diyarbakır'dan...

Bazı insanlar yokluklarını hep hissettirir
Yerleri doldurulamaz,
Dolmaz,
Dolmaz ki...
Hep bomboş kalır köşesi.

Mustafa Çetinkaya