Dostlar Şiiri - Ahmet Mekansız

bir bilseniz şu yüreğim kaynıyor
bir olağan üstü haldeyim dostlar.
içimdeki çocuk koşup,oynuyor
çözemedim,galma galdayım dostlar.

bırakmaz yakamı sıkıntı pek çok
her biri bağrıma saplanmış bir ok
dün dün idi, yarınımdan eser yok
buğün ise gurbet eldeyim dostlar.

ben nereye gitsem dert beni bulur
ummadığım anda karşıma gelir
seyhan'a,ceyhan'a bile denk olur
gözlerimden akan seldeyim dostlar.

hep yoldaşım oldu kalbi kırıklar
sevene hicranı miras verikler
bir hayat rüzğarı,eser sürükler
meçhule uçarım,yeldeyim dostlar.

burda yalınızlık oluyor yarana
ahvalimi anlar sırrıma eren
yanımda eksikdir bir yavru ceren
leyla'ya mecnun'um, çöldeyim dostlar.

ölünce son bulur bu sevda faslı
aşıklar yıkasın elleri taslı
ah çekip tutuşdum sebebim aslı
keremle yanmışım,küldeyim dostlar.

bu sevda başıma geldi kazara
mekansız bağlandı hoş bir nazara
kavuşmadan canlı canlı mezara
işte gidiyorum yoldayım dostlar.