Dost Şiiri - Hamdi Oruç

Dost

Sabah akşam ağlıyor gül şu bahçede
Ağlanacak hali var karanın karanlığın sisin...
Gül kanlı göz şu bahçede...
Dostunu seçmeyi bileceksin gönlüm

Dost içinde olmalı dışında değil
Karaya düşman güle dost
Sabah-akşam
Su denize koştu dost diye
Ben kendime
Ben bir dost arıyorum kendime
Deniz dost kum binlerce dost

Sen dost diye yıldızlara sarılıyorsun İbrahim
Işık ve dost insanın içinde olmalı
Sabah akşam
Ağlanacak hali var karanın karanlığın sisin...
Sabah akşam ağlıyor gül şu bahçede

Kırk yılı gündüz
Kırk yılı gece ömürdeyiz
Çöpe at o ömrü
Dost dediğin batmayan bir güneş olmalı...
İçinde olmalı dışında değil
Karayla kavga için gülden yana olmak için
Şu bahçede gül kara için ağlayan kanlı göz

Dostunu seçmeyi bileceksin gönlüm
Gönlüm sarı çiçek.savaşta karaya
Kara karaya kara denize kara düşsün denize
Düşmanıma kara şu Karadeniz...

Çiçek güneşe koştu dost diye
Her şeyde bir koşu var dost diye
Her şeyin bir işi var dost diye
Nice Hamana sarıldı bu musa dost diye dost diye
Şu kara karanlık sisli asırda...
Hamdi Oruç