Dost Şiiri - Aslıhan Ak

Tilkiyle çakal arkadaş olmuş
Kurdu çekiştiriyorlar
Dinime sövende müslüman olsa
Heybende asırlık yalanlar taşı
Benim bir yanlışımı alnıma kazı
Dost gibi yedin benim aşımı
Ben de sandım seni dert sırdaşı
Karpuzu kestim baktım
İçi dışından acı.
Secdeden kalkmıyormuş
Beni kınayanlar
Beni kınadıktan sonra
Secde neye yarar.
İnsana dost gerek
Düşmanı anamda doğurur.
Üç kelime etsek birinde aklım kalır
İki kelimeyle satar biri askıda kalır.
Bir derdimi anlatsam
Derdimle vurur beni
Ha boşuna dememişler
Düşman kör nişancıdır da
Dost bilir nerden vuracağını.

Kör kuyularda mı kaldı itimatlarımız
Sırtımız ağrısa yaslandıklarımız
Kimimizin kalem oldu kimimizin kağıt dostlarımız.
Kimimizin şişeler kimimizin türküler
Kimimizin elinde sarma tütünler
Dünya tersine döndü devir değişti
Bizim de dost bildiklerimiz ele dönüştü.