Bazen kaçmak gerekiyor, yaşadığın yerden.
Alıp bir kaç dostunu uzaklara,
Kendini anlatamadığın, bir kitap gibi okunamadığın an.
Bir kitabın yapraklarını çevirir gibi sözlerini heyecanla ve özenle aralayamadığın an.
Önemsediğin anların karşı tarafın beyninde silinecek dakikalar gibi kaydedildiği an,
Ve bazen kendini bulmak istiyor insan;
Kendi kitabının sayfalarını çevirmeye başladığın an,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



