Böceğin ateşi güneşe düşerken,
Habitatta meşgale.
Dost, hey dost!
Işığa düşen gözyaşı.
Gülebilmek...
Dost, hey dost!
Ağlarken gülebilmek.
Yalanlar söylerken,
Dürüst olabilmek.
Bir yangına girip de
Kül olabilmek.
Hatalarında,
Kendini bulabilmek
Bir hayali öpüp de
Adam gibi
Sarhoşum diyebilmek
Dost hey dost
H.y Dostum.
ne zor şeydir,
Yaşarken
İnsan olabilmek.
Hakan Yükün
Kayıt Tarihi : 2.07.2018 00:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!