Dost Şiiri - Ahmet Erbil

Cana elini uzatandır dost,
El verince cana can katandır dost.

Dost,özleyip sarmalayandır,
Dost,seni en iyi anlayandır,
Dost,sana canını adayandır,
Dost,derdinle ağlayandır.

Dost,sırrını paylaşandır,
Dost,aynı anadan doğmayan ikizindir,
Dost,düşüncelerinle uyuştuğun ruhtaştır,
Dost,seni yolda bırakmayan arkadaştır.

Dost,güneştir içini ısıtır,
Dost,gülünce yüzünde açan çiçektir,
Dost,mevsimlerden bahardır.
Dostla zaman uçup giden kelebektir.

Dost,acıtır gerçekleri söyleyince,
Dost ağlatır acılarını dökünce,
Dost,şenlendirir meclise girince,
Dost,üzer arkasını dönüp gidince.