ezelden beri budur kimliğim benim dostumun davasını kendi davam bilirim dostumla ağlar dostumla yas tutar dostumla gülerim yoktur içimde ne fesatlık ne hainlik ne dalkavukluk ne döneklik ne fitnelik neyse içimde neyse beynimde neyse kalbimde o dur dilim de ezelden beri budur kimliğim benim kendimden önce dostumu düşünürüm dönmem davamdan bırakmam yarı yolda dost bildiğim insanı dost nerdeyse yanında ilerlerim varsın dostum beni yaralasın dost kurşunuyla varsın ateşe atsın yine de gücenmem dostuma iyiliğini isterim
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta