Dört Mevsim... Şiiri - Döndü Dülger

Ben dört mevsimin ortasında kalmış bir şehir gibiyim.
Bir yanım üşüyor,
Bir yanım çiçek açmak için hâlâ direniyor.
Bir yanım sessizce dökülüyor,
Bir yanım hâlâ göğe bakıp yağacak yağmuru bekliyor.

Şimdi söyleyin...
Ben bu şehri mi yakıp yıkmalıyım,
Yoksa bu yorgun gönlü mü zindana kapatmalıyım?
Söyleyin,
Kadere mi suç bulmalıyım,
Masum duyguları mı yok saymalıyım?

Belli ki hangisini seçsem,
Ateşi yine beni yakacak.
Hangi yola baş koysam,
Bu gönül çıkmazı yine ayağıma dolanacak.
Bu çile de, bu esaret de
Bu yüreğin içini kedere boğacak.
Belli ki bu aşk çıkmazı,
Bu şehrin takviminden
Baharı sonsuza dek çıkaracak...
Döndü Dülger