Dört Kapı Sekiz Menzil Şiiri - Sadık Koc ...

DÖRT KAPI SEKİZ MENZİL

Evvela kapımız Şeriat bağı,
Burda başlar canın erlik otağı.
Kuraldır, yasadır yolun tutağı,
Ham olan bu darda pişer de gelir.

Mülkiyet dediğin "seninki senin",
Hakkıdır helalin, can ile tenin.
Lakin dar gelirse nefse kefenin,
İnsanlık bendinden aşar da gelir.

Tarikat mülküne adım atınca,
Mürşidin demine ikrar katınca.
Benlik hırkasını söküp atınca,
Gönül ummanlara düşer de gelir.

Paylaşım orada "seninki de sen",
Can feda eylersin, istenirse ten.
Bir lokma, bir hırka kâfidir dersen,
Talip olan yolda coşar da gelir.

Marifet katında bilimdir rehber,
Cahilin zikriyle olunmaz bir-ber.
Kâinat kitabın okuyan her yer,
Gerçeği özünde deşer de gelir.

Ne benimki kalır, ne senin olan,
Kamunundur her şey, gayrısı yalan.
Cihanın sırrını ilimle bulan,
Karanlık suları deşer de gelir.

Hakikat kapısı sonun sonudur,
İnsanın insanda olan donudur.
Rızalık şehri ki Hak'kın yoludur,
Varlık deryasına taşar da gelir.

Vahdet-i Mevcud'dur asıl özümüz,
Hakk'ı Hak görmektir iki gözümüz.
Kalemsiz Şair'le birdir sözümüz,
Sadık olan burda şaşar da gelir.