Çığlıklar içerisinde açılır dünyaya gözler,
Oğlanmış yada kız ne farkeder,
Hep aynı çarktır, yaşamı döndüren
Kimi dişlisine,kimi ezilmişine rastlar.
Buğday taneleri gibi öğütür insanı zaman.
Sonunda ekmek olsada pişsede, dökülsede
Kökeni, yeşeren sararan, kararan başak hep
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




sene 1981 keşke duygularınıza ozamanlar ortak olabilseydim, paylaşabilseydim. Bitirilmeye değer hiçbişey olmasın hayatınzda. saygılar sevgili hocam...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta