Çığlıklar içerisinde açılır dünyaya gözler,
Oğlanmış yada kız ne farkeder,
Hep aynı çarktır, yaşamı döndüren
Kimi dişlisine,kimi ezilmişine rastlar.
Buğday taneleri gibi öğütür insanı zaman.
Sonunda ekmek olsada pişsede, dökülsede
Kökeni, yeşeren sararan, kararan başak hep
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




sene 1981 keşke duygularınıza ozamanlar ortak olabilseydim, paylaşabilseydim. Bitirilmeye değer hiçbişey olmasın hayatınzda. saygılar sevgili hocam...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta