Söz vermişti gözlerinin okunuşu.
Hep bakıştığımız her anın yorumu.
Dualarımız aynı, kaderimiz ayrı.
Döneceğini unuttun, sözünü bozdun.
Bana yürüdün, güzelliğin büyün.
Dün sende olan, yok bugün.
Yarım kaldı yediğimiz öğün.
Dönmeyi unuttun, sözünü bozdun.
Oysa hiç aşkından vermedin ödün.
İlmek ilmek aşkın nakışını ördün.
Gidip uzaklara , ceza gibi sürgünün.
Dönmeyi unuttun , sözünü yuttun.
Yok ki..., aşkının tapusu yok mülk.
Eski borç arttı ,günahın sırtına yük.
Aşkın anlamı değişti, acısı daha büyük.
Döneceğim diye boş yere avuttun.
Kayıt Tarihi : 3.2.2026 10:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!