DONDU QADIN
(Həyat yoldaşını vaxtsız itirən rəfiqəm İradəyə)
Bir zaman xoşbəxtdin isti evində,
Ayrılıq yatardı divar dibində.
Gərək olmayaydı əlin cibində,
Həsrətə verilən beh sondu, qadın.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta