Dön... Şiiri - Gecenin Güneşi

Ne olursun dön sevgilim...
Olmuyor, yapamıyorum sensiz,
Beliriyor o zalim günler gözlerimde,
Sonra bulanıyor etraf birden;
Göremez oluyorum hiçbir şeyi...
Tek senin silüetin kalıyor önümde,
Tek senin kokun kalıyor burnumda,
Tek senin dokunuşun kalıyor tenimde.
Ölüm gibi bu sevgilim.
Doyamadım sana,
Doyamıyorum sana...
Dön.
Ne olur dön...
Son bir kez ellerimi tut,
Son bir kez umut duy bizden...
Son bir kez hatırla beni.
Çiçekler solunca, gün ağardı sevgilim;
Bu gerçeklik yüreğimi bir ok gibi vuruyor...
O keder çevreliyor tüm ruhumu...
Ben ağırlaşıyorum,
Ruhum ağırlaşıyor,
Gece ağırlaşıyor,
Bulutlar ağırlaşıyor,
Yaşlar ağırlaşıyor...
Yıldızlar bile lanet okuyor bu derde,
Ağızlarında birer küfürle.
Onlar bile bekliyor senin dönmeni.
Aynı benim seni beklediğim gibi...
Kalmasın mahşere aşkımız,
Kalmasın güller açmadan,
Kalmasın günler doğmadan,
Kalmayalım ayrı sevgilim,
Yalvarıyorum sana...
Dön...
Dön bana...
Dön bize...
Sadece...
Dön, sevgilim.