Dön Şiiri - Ömer Faruk Pala

Dön
Dön ki ayağının açtığı rüzgar
Savurmasın benim iskeletten kalbimi
Dön ki sesinden kalan ince parçalar
Olmasın kulağımda ölüm ninnisi
Dön ki esir aldığın güneş
Vurmasın soğuğunu kûhi eteğime
Dön
Dön ki kilidini vurduğun dünyamda
Şafağa merhaba diyeyim
Dön ki attığın yalnızlık tohumlarını
Ateşe vereyim
Dön
Dön ki yüreğime taktığın tutsak
Sürüklenmesin zamanda tik tak
Dön ki bıraktığın yazman
Can vermesin paslı halılarda
Dön
Dön ki her köşe de kalan zerafetin
Hançer göstermesin ayışıklarında
Dön ki bana bıraktığın ellerin
Üşümesin bu soğuklarda
Dön
Dön ki elimde kalan hayalin
Öksüz kalmasın bu yaşta.