eski bir tren yolunda maziyi anarken.
paslı demirlere yorgun halde bakarken
titreyen dizlerim yaşlı gözlerime isyan ederken.
dolunay vardı sana sondefa elveda derken
....................................................................
bir ışık beliriyor uzakların ötesinde
melekler gibi görünüyorsun ay ışığının pençesinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta