Dolaştım Şiiri - Yavuz Değirmenci

Nehirde damlaydım zamana akan
Seneleri aşıp dosta ulaştım
Coşkun, deli seldim bendini yıkan
Buluta karışıp pusta dolaştım

Gözeden fışkırıp çıktım derinden
Dağlar, taşlar hep oynadı yerinden
Yine de kavruldum sevda serinden
Elvan-elvan dertle hasta dolaştım

Gerçekler, hayaller tekmili birden
Yüklendi sırtıma kaldırmaz yerden
Arındı yüreğim kırk yıllık kirden
Demiri çürüten pasta dolaştım

Usumda çınlıyor bir hayali ses
Duyduğum her sözde kırıldı kafes
Göğsümü tıkıyor aldığım nefes
Çile dağlarında, siste dolaştım

Doğru sözler yalanlara karıştı
Gece gündüz birbiriyle yarıştı
Düşmanlar dost oldu küsler barıştı
Umutlarım öldü yasta dolaştım

Müebbetim kendi hapishanemde
Karanlık dehlizler gönül hanemde
Kendimi oynadım kendi sahnemde
Kendimle kapıştım, küste dolaştım

Soğuk bir tebessüm kızgın bir bakış
DEĞİRMENCİ gayrı bulamaz çıkış
Çileler zihnime işlerken nakış
Kadere haykıran seste dolaştım