bir dem sürmeden göçen alacakaranlık
damıtıldı, ânda doğrulandı tümce, o belirsiz
sese uyandım, gözlerime doldurdum kem
göğü. içinden vardım aşka, hafifti uykusu
tasanın: irkilivermişti, erimişti kayatuzu. tıkanıp
kalan yolda, ay yükselirkenki sürtünmenin
birdenbireliğiyle, sökün etti eylemsizlik. dağda
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta