DOĞUM GÜNÜM
Yoktan var edilmenin sırrını gizlemeden,
Allah sevip ezelden ana rahmine koymuş.
Hayırlısı dilenmiş erkek kız gözlemeden
Derken tatlı başlangıç, yaşamı işte buymuş:
Doğan her canlı gibi madden her saat büyür
Karakaş, boncuk gözler; on aylık demez yürür
Peltek, peltek konuşur yakın uzak güldürür
Çevresinin sözüyle pek sevimli bir toymuş.
Önemli olan mana; ne kadar geniş yürek?
Yıllar var ki hatırsız, geçmişte sade direk.
Ne gülüş ne de bakış, boşa mı şimdi kürek?
Doğum günü gelince diyeceği hep vay´mış.
Soluksuz bir tefekkür; günah, geçmişte bolluk
Söyleyin gün, ay, sene; hani nerede kulluk?
Hazırlanmış mı bilmem mezar için de yolluk!
Ruhum aç perişanken nefsim katığa doymuş.
Hangisinden başlasam gözyaşımı dökmeye.
Mecalim yoktur inan nefs bileği bükmeye.
Ruhumda saplı kalan karanlığı sökmeye
Kışın gününde yağan, dermana hasret kay´mış.*
Gözlerimde bir mühür, buğusu camlarda kor
Kendim kendime gurbet, ulaşmak ne kadar zor
Yeşil renklere tezat giydiğim gömleğim mor
Canana çektirdiğim eziyet canda huymuş.
Heba etme ömrünü; ruhuna verme zarar,
Geç kalmış olsan bile döndüğün köşe yarar!
Alıp Hakk´tan cesaret verdiğim kutlu karar
Toprağa gübre diye, ağaçtan yaprak soymuş.
Nefse bulaşan çamur tövbeye değer vâr´ın,
Geçmiş paklanmaz ise olmaz mükemmel yarın!
Dökmezsen birer, birer; elde tek parlak kârın
Gecemi aydınlatan ruhun haznesi ay´mış.
Dünya en büyük kapan, sakın olma nefse av,
Mücadelenden kalma bitmez gelecek sınav!
Zamanında demlenen hakikat tadında tav
Gönlün giz köşesinde, kelam-ı Hakk´la aymış.*
Devran çarkı hiç durmaz, zamanın kıymetin bil,
Yanlış yaptığın vakit bir doğruyla hemen sil.
Nefsî arzudan geçip Hakk için konuşan dil
Düşmanın üzerine okunu geren yay´mış.
Allah´ım muhafaza! Nefis alaydan başlar!
Bakarsın sözler sahte iman gücün yavaşlar!
Ey! Ebeden ömrünce Hakk diye yanan baş´lar
Rahman´ın çağrısıyla arştan bir nida duymuş!
Amel etmeyen ilim; boş kuyudan su çekmek
Faydası bol tohumu kurak tarlaya ekmek!
Sonunu düşünmeden nefse verdiğim ekmek
Haram lokma olmuş da, vücuda zehri yaymış!
Yılların dondurduğu gözümde mevsim; hazan
Nadim yaşlarım toplar gönlü samimi yazan!
Kılcallardan akseden, semada ahenk ezan
Felaha kanat çırpan günde beş vakit saymış.
Meçhul bir yolculukta koşuyor yıllar hoyrat
Yol hiç de kolay değil o aklından çıkart at!
Vicdanın karşısında böbürlenip duran At
Zincirlerini söküp erken şahlanan taymış!
Olmazsa olmaz, bildim; hüzün, gam cana lazım,
Hayır sandığımda şer, şer gördüğüm de; yazım!
Tomurcuğum saklayan çorak iklimde saz´ım
Hedefe varmam için, dolmam gereken sa´y-mış.*
Mutlak Kudret Sahibi! Dil hep Sana şükürde.
Doğduğum gün gelince, tek tefekkür fikirde!
BEYAZÎ der kâinat; “Hakk” Gerçek´i zikirde
Varlıkta daim olan ebeden diri Hayy´mış!
Elhamdülillâh…
BEYAZÎ -- siyahtakibeyaz
Kay: yaz yağmuru.
Sa´y: gayret.
Aymak: aklı başına gelmek
Kayıt Tarihi : 29.8.2010 10:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Hakkınızı helal edin, Hayırlı çalışmalar.
TÜM YORUMLAR (2)