Ankara'dan Kars'a gidişin pençesinde,
Yeni yağmış kar barındıran,
Bir dağ kadar berrak ve yüceydi hayallerim.
Gittikçe büyüyen büyüdükçe giden.
O yüzden pulmanlı bölümlerdi kalabalıklarımız.
İçilen çaylardan daha ilerisi hayal edildi.
Kırmızı rengin azizliğine uğramadığından,
Olmayanlar olacak denildi.
Yarım kalmak sıradanlığı düşünülmediğinden,
Hayaller daha da abartıldı.
Ölümden sonrasına bile eşlik etti,
Gittikçe yüceldi, yüceldikçe gitti.
Ve.....
Doğu Ekspresi istasyona yaklaştı.
İstasyonlar ayrılık kokardı o zaman,
Ayrılık eski koktu şimdiki zaman.
Ve eskiler o istasyona geldi
Hayalleri de orada yatırdı raylara.
Son sürat gelen duygular,
Ölümü bile umursatmadılar.
Doğu Ekspresi'nde yarım kalanlar,
Keşke bunlardan ibaret olsalar.
Kimsenin olmayan o yabancılar,
Herkesi yarım bıraktılar.
Kayıt Tarihi : 10.5.2018 15:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!