Doğam Şiiri - Karanlıklar Şairi

Karanlıklar Şairi
35

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Doğam

Kanıyor tenim insanca damla damla,
Gökyüzünü kaplıyor siyah perdeler.
Yanıyor göğüsümün derinleri isli isli,
Kurtuluşu yok vurulmuş tunç zincirler.

Umay ana ağlıyor ışığı suların üstünde,
Kubey öldükçe yas bağlıyor ovalar, dağlar.
Gök-hanın öfkesiyle boğuluyor sema,
Damla damla tenim insanca kanıyor.

Yok oluşu izliyor Kayra Han yarattığını,
İnsanı, doğayı, hayvanı tüm var olanlar.
Bozulan töreyi ölmekte olan koca cihanı,
Oğuzun neslinin törece, örfçe kaybedişini.

Kanıyor tenim yavaşça damla damla,
Kamlar ibadethanesiz, bizler yuvasız.
Yanıyor içim en az insanlığın günahınca,
Ölüşü izliyorum doğam yok oldukça!

Karanlıklar Şairi
Kayıt Tarihi : 29.4.2021 22:33:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Karanlıklar Şairi