Koşuyorken zorlu yıllarda
Çırpınıyorken ümitsizlikler içinde.
Söylemek isterken birilerine.
İçimdeki kederler özlemler
Döküldü birer birer
Satırlara dizildiler.
Dostluğu buldum kalemlerde.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Kalemlerin dostluğunu bilenler,hayatın derinliğini bilenlerdir....Ne mutlu böylesi yüreklere....
SAYGILAR ŞAİR ARKADAŞIM.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta