Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Zaman gerçekten kalleş, zamanı zamana bırakınca aşılır bu olumsuz engel. Daralan bir çemberin içinde 'Pİ' sayısını bilmeyen adam, sana ben kafa patlatıp bir insanın çapı nasıl ölçülür anlatamam... ++
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta