Ben ben oldum diyen, garip insana,
Özünde insan ol, diyesim geldi.!
Tavanda yerini, yapmış olana,
Yerinde insan ol, diyesim geldi.!
Dünyaya gelişler, aynı yoldandır,
Bir yudumluk candır, bütün olandır,
Dokunur yüreğe, acı tondandır,
Dilinde insan ol, diyesim geldi.!
Acıyı çekmeden, çocuk doğurur,
Ununa su katmaz, hamur yoğurur,
Harmanı bilmeden, saman savurur,
Yelinde insan ol, diyesim geldi.!
Gam yükü ağırdır, çekenler bilir,
Mecliste aranmaz, ükala kibir,
Sen arif ol, sözlerin Hakka denir,
Sözünde insan ol, diyesim geldi.!
Kusurlar arama, karşı cinsinde,
Kimseler kalmıyor, dünya yerinde
Bir aldatmacadır, inanç dininde,
İzinde insan ol, diyesim geldi.!
Kararan günlerde, felaket vardır,
Keskin sirke eder, küpün zarardır,
Bir yudum sevgiyle, insan doyandır,
Hazında insan ol, diyesim geldi.!
Miadı sözünde, ileri gitme,
Öyleyim böyleyim, yolun sapıtma,
Mayanda temiz ol, Yalan dımıtma,
Sezinde insan ol, diyesim geldi.!
22.02.26 / Saat10,03
MİADI (Mehmet AY)
Kayıt Tarihi : 22.2.2026 15:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!