Diyemedim Şiiri - Garib Garib

İnat ettim dayandım gecenin kapısına,
Olmadan ortalık aydın, istedimki seni dileneyim…
Düşüpte eşiğine ,ilk vakitte sen rüyasına yattım sevdiceyim…
Ayrılık çaldı düşlerimin kapısını ,
ummadım ne diyeyim…
Şahidim olsun göz kapaklarım , içinde sen vardın, git diyemedim…

Çatladı gönlümün duvarları içinden döküleni artık bir bir toplarsın…
Kapına Sarı Gül bıraktım deste deste , istersen koklarsın…
Kirlendi bu sevdanın gövdesi ,söyle artık nasıl paklarsın…
Tutma bırak aksın göz yaşların, nasılsa bir mendile saklarsın diyemedim…

Çekip gitti yakınlığın kapıda belirirken sensiz bir uzak…
Meğer çoktan saklanmış bu sevginin içine
ayrılık denen tuzak…
Hem güç yetiremeyiz kadere, ne kadarda önüne çıkıp dursak…
Temeli sarsılsada bu aşkın, üzerine yeni hayeller kursak diyemedim…

Ne ara çaktı çivisini ayrılık ,boş kalan kalbimin duvarına…
Ne yapayım , Yalnızlığı astım boş çerçeve gibi bir yanına…
Uzaklardan beni çağırıyor şu mazi,
Terkedilmişliğin voltasına…
Severken delicesine ,takıldım ayrılığın oltasına diyemedim…

Ayrılığın limanında son bileti bana ucuza satıttı kaderim …
Şu hasret gemisi beklerken, yokluğunla bu uzun yolda ne ederim…
Rotamı kabettim ya, intiharlı fırtnalar içinde gelirken kederim…
Bu hasarlı kırık dökük gönlümle , senden nasıl geçerim diyemedim…

Daldığım yine şu silinnmiye yüz tutmuş hatıralara, ellerinde vur emri …
Sanki her sokağında bir pusu var, buralar sensiz infaz şehri…
Yudum yudum tattım ayrılığı, içmezem dahi başka zehri…
Damla damla akarken sana şu gözlerim, kana kesmiş nil nehri diyemedim…

Düğümlendi artık sesim , hangi kalem ,hangi şiir bana seni duyursun…
Sen elinle açılmış iken yüreğime bu yara, nasıl dikiş tutsun…
Görünmez ordular duygularımla cenk ederken bu kan nasıl dursun…
Kan gibiydin damarımda, akıpta bu kalbi sensiz nasıl korsun diyemedim…

Gözlerin hala dar ağacı, kastın varsa bekliyorum o cenahta…
Her bakışın can okur ya, nazarın boynuma kanlı yafta…
Yoksun ya sen, infaza çağırıyor sesin her bir tarafta…
Senle yanım cennet iken, yokluğun cehennem, kaldım arafta diyemedim...

Bir yasak gibi çiğnenirken şu şehrin kaldırımlarında, günbegün eriyorum…
Ölesi can çeken yüreğimi aldım yanıma braktığın yere gidiyorum…
Issız bir sokak gibiyim ,dün gibi bugünde gelmiyecesin biliyorum…
Kaçıyorsun hep düşlerimde, durdurupta hala seni seviyorum diyemedim…