Dışardan baktığın dünya, içindeki süreksizliğe
ışık salar, hayatın kesik kesik, parça parçayken,
bütün, vehim olmaktan çıkar, sen ve dünya elele,
bitimsiz bir serüvende, batıp çıkan karanlıklar
içinde aydınlık bir yuva kurar, hayalin doğurması,
gerçeğin acıtması beraber dünya kurar.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta