Geçit vermyen dağlar...
Mevsim zemheri...
İki At'ım vardı bir siyah biri beyaz.
Kurtlar uluşmasıyla sessizliği yırttım.
Görünen sis, duman.
Akşam mıydı, öğle miydi, zaman ne zaman.
Sürdüm karanlığın üstüne atlarımı.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta