Diren Türk Milleti Şiiri - Namık Ant Benson

Bu toprak öyle toprak ki
Taşı dile gelir zor günde,
Bir adım geri atmaz insanı
Adını sorsan “vatan” der önce.

Bir gün kara çöktü üstümüze,
Duman doldu dağ taş arası,
Ama eğilmedi bu başlar,
Çünkü diz çökmek bize ar değil, yas.

Analar ekmek yoğurdu
Bir yandan cepheye dua,
Babalar sustu,
Sessizlik bile yemin oldu o gün dağa.

Silah yoktu belki elde,
Ama yürek vardı, inat vardı,
Bir avuç insan yetti
Koska düşmana “dur” demeye,
Bir millet ayağa kalktı.

Bu direniş masalda değil,
Toprakta izi var hâlâ,
Her şehidin adı
Rüzgârla dolaşır ovada.

Ne saraydan geldi bu güç
Ne de altınla satın alındı,
Bir ekmeği bölüşmekten
Bir canı hiçe saymaktan alındı.

Dağ da bizimdi,
Kurt da, kuş da, yol da,
Düşman kalabalıktı belki
Amma biz birleştik mi
Taş bile durmaz önümüzde.

Bugün hâlâ sorarsan
“Bu millet kimdir?” diye,
Cevap kısa,
Ama ağırdır:
Düşse de kalkar,
Teslim olmaz,
Direnir.

"Bu milletin adına Türk Milleti denir".