Aldandın yalancı sert esen rüzgârın getirdiği kışa
Seni ardına bakmadan giden göçmen kuşu.
Tuttun en olmadık, ilmikle söktün dünyayı.
Bir üflemeyle yıktın yaktın koca ormanı.
Bilmezlerin içinde öğrenemezsin, nasıl alasın fendi.
Gezme dünyayı bulamazsın, içinde yoksa merhameti.
Günler aylar geçmiş, hakikat olmuş sinek vızıltısı.
Yonta yonta kendine dımdızlak olmuş gerçeğini.
Hakikat oluşmaz başkasının koparılan etiyle.
Birde kulak dikilenin vay haline.
Beyinsizler yüzünden olduk bakın biz helak.
Bir şey olmamış diyenin bir de vay haline.
Kenan Gezici 23/02/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 23.2.2026 22:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!