İncecik bir hilal ufuktan sarkıyor.
Ağırdan esen rüzgar,
Tembel tembel köpüren dalgaların sesi
Benliğimi sarıyor.
Ruhumun saflığında bir özlem...
Her gün damla damla, hasreti mühürleyen.
Kayıp değil sevdam dilsiz...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Lâl sevda sessiz sedasız...
Yüreğinize sağlık tebriklerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta