Dilsiz Şiiri - Psigareşh Wolfruso

Beyaz ....
Bembeyaz bir tuvale işlenebilseydi hasretin ne renk olurdu? Siyahı ve koyu renkleri kullanmaktan kaçınan bir ressamın kırgınlığını taşıyor gönlüm...Rahatsız edici gözlerden çok uzakta yaşıyor ve kendi halinde ölümü beklerken duygularını dizginleyemediğinden ötürü satır aralarına taşıyor bu hüznü ...
Dilsiz... sessiz... bahçemdeki beyaz taşlarla örülen duvarlar...
Kimsesiz büyüyen sarı-turunç çiçeklerle karşılıyor gelenleri...
Dut ağacının gölgesinde dinlenirken gelenler... Yuvasından , gelenlere bakan iki çift saksağan kuşu hayrete düşüyor insanın vurdumduymazlığına karşı....
İnsan , bu dünyada misafir olduğunu unuttu galiba....

Belli ki beni bulman çok uzun sürecek , yaşamak dilsiz bir duvar gibi...

Seni gördüğümde düştüm , senin zemherinde üşüdüm..
Sana denk gelmeden önce bir bütündüm , ruhumdaki düş kırıklıkları senden geriye kalan..
Sıyrılamıyorum biçilen bu kaftandan , zümrüd-ü anka'nın yaşadığı bu kaf dağınıda aşamıyorum...

Ama virane ... virane , bu şehir...
Vakur bir divane... divane , bu nehir...