Dıljen Avaşin Şiirleri - Şair Dıljen Avaşin

oku Muhammed.... Bana masal oku.. Elim kolum bağlı bir Kürt çocuğuyum Şu yazdığın masallardan bir parçada bana oku... Ninnileri,ağıtları, masalları yasaklanmış bir annem; Eski bakan bir babam Ve isimsiz kardeşlerim var.. Dağların arasına sıkıştırılmış bir ülkem Ve bir masal hasretinde kulaklarım.... Bakışı yasaklanmış bir Ermeni, Açlıktan ölen bir Filistinliyim... Afrikada terkedilmiş bir zenci, Suriyede anlamsız bir suratım.. Yırtık pırtık olmuş bir bedenim.. Aksine tanrım ölmüş yapayanlızım... Ve utangaç nefes alırım. Biraz daha yaşam benim için biraz daha acı ifade eder.. Ben sahipsiz bir gözyaşı, Şarşörü boşaltılmış bir silahım.. Ne gücüm var ne sesim.. Çok yorgunum çok.. uyumak istiyorum Oku... oku MUHAMMED ,Bir masalda bana oku...

Islak bir tünelde son mülteci adımlarıyla... Ağır nefesiyle yaklaşıyor sessizce. Avucunda intihar etmiş Tanrıların ruhları.. Amansız bir savaş veriyoryırtık ayakkaplarıyla... masum bir fahişe gözleri..... Bir tünelde karşılaştık son yolcuyla, boğuk boğuk çekiyordu sigarasını.. Terlemiş alnı, acıları damıtıyordu kırışık yüzüne... Yeni savaştan çıkmıştı son yolcu; Ağır yaralanmıştı Ve.. Beyninde kurduğu dar ağacında asmıştıson Tanrıyı... Çırpınıyordu yüreği.. Yaralı güvercin çığlığında inliyordu..... Her nefes alışında, intihar ediyordu gözleri... Çok sessizdi çok o kadarki kendi sessizliğinde boğuluyor gibiydi.. Fahişelerini düşünüyordu.. Düşünmekle kalmıyor onların katili oluyordu Durmuyordu..! Günah işliyordu son yolcu Karanlığa koşuyordu; oysa aydınlık değilmiydi çirkef orusru hain ve düşman olan.. Tüm kötü niyetiyle tanrılaşıyordu son yolcu.. Ve kendini intihar ederekten....