Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
beni korkutan tek neden gönlümü gönlüne serdiğimde gönülümün senin o güzel prenses gönlünün yanında sönük kalması rica etsem biraz gönlünüzden bana verip beni mutlu edermisiniz prenses...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta