bir sakatat dükkanının
beyaz fayanslarında süzülen
kanlı bir boğa yüreği misali
tüm çıplaklığımla
el yerine yürek açıp
aşk dileniyorum senden...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sayın soyad daşım,
değmeğene el açmayın, eliniz kirlenir. Duygulu ve içtendi şiiriniz. Kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta