Dilara İçin... Şiiri - Garip Şair

Dilara canım arkadaşım,
Sev deseydin severdim.
Koşmak isterdim peşinden,
Gel deseydin gelirdim...

Seven kalpler olsa toprak,
Düşse mezarlarımıza yaprak,
Aşkımızın ölmesini bırak,
Yeniden doğmasını bilirdim...

Aşkın yüreğimde bir volkan,
Ümitlerim korkularıma kalkan,
Dert denizinde bir yelken
Açıp sonsuzluğa dalardım...

Ne anlar ki hiç bilmeyen,
Aşıkların gönül dilinden?
Sevilmeden ölenin halinden
Hazin ve şaşkın kalırdım...

Mecnun misali, düştüğüm bir çöl,
Kerem olamasam da yakardım iki el,
Deseydin: 'Ferhat gibi dağları del! '
Emrin olurdu, bel bağlardım...

Akıl mı kaldı? Oldum divane.
Aşkın ateşine oldum pervane.
Sanki okyanustum, sanki şelale,
Bir derya gibi çağlardım...

Garip Şair kaldı garip,
Aşkının acısından muzdarip.
Şeffaf göyzaşlarımı bitirip
Kan akasıya ağlardım...