Dil-tengî Şiiri - Bülent Öntaş

…
gün yola düştü
bir konserve kutusuna sığacak kadar arzularla...
sabahın şafağını kim neylesin?
keder yazılıydı yine duvarda.
can tene düştü
gönül yarası diş etinde sızıydı artık
ellerinde üşüme var çocuğun
kış günü olacak elbette o kadar
soğuk
isyana ve insana alışıktı...
söylesene sevgili
ocak tütmez iken o hangi düştü?
zorlukları yarıp da gelen
ey göğsümde sızı gibi incelen! söylesene
eski bir şarkı değilsin ki sen artık
bir yakarış olasın gurbette
döne döne serçe kuşları yuva yapıyor sılaya
abuzer ayarında bir gerdanlıktan göğsüme değen
dallar çoktan kırıldı, canan eylesin.
vesselam
dün yarına kavuştu
randevusuna geç kalan o gizemli baykuştu
bir servi dalına tutunacak kadar sırlarla...
bir ucu kapıya takılı
diğer ucu dudaklarımda ısırıktı
çocukluğumdaki hayallerimden geriye kalan
şimdi çek de kopsun köklerinden
o sevda
erken gece alıştı...

Bülent Öntaş, 23.12.2025