Dîl-i Şikeste Şiiri - İbrahim Orhan

Biçâre ne yapar kendine, olur dîl-i şikeste;
Rûhu pâre, kendi yâre olur erbâb-ı âheste.

Zaman bir ırmak gibi akar sessiz derinden;
Ne gamdan kurtulur kul, ne de aşkın emrinden.

Sükût, en ağır kelâm olur gönül dilinde;
Hakîkâtler gizlenir susan her bir kelimede.

Kendi kanıyla yazdı kader defterine aşkı;
Dertle yoğrulan kalp olur sabrın yoldaşı.

Rindâne Kelâmî der: Her yara bir hikmettir;
Yıkılsa da gönül, var eden yine derttir, yine derttir...