Ah be dilim,
Neler çektim senin sivriliğinden
Susmasını hiç bilmedin,
Söyletmedin, hep söyledin,
Duyardım da hiç bilmezdim
Gerçekten yokmuş, kemiğin senin...
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Ağzımızdan çıkanlara dikkat etmek gerekiyr...Tebrikler çok güzeldi....Saygılarımla..
Gerçekte ne çekiyorsa insan dilinden çekiyor işte en güzel şekilde şiirinde anlatmışsın kutlarım bence 10 puanı hak etmiş selamlar
Gerçekte ne çekiyorsa insan dilinden çekiyor işte en güzel şekilde şiirinde anlatmışsın kutlarım bence 10 puanı hak etmiş selamlar
Bu şiirini tekrar okudum selamsaygı sunarı komutan gardaşım
Eğer varsa sende o kudret
Al onu geri getir
Yalvar, yakar saatlerce..
Gönlünü al, razı et
Eğer dönmüyor dersen,
Kahredersen tekrar beni
Sana yemin olsun,
Kökünden koparır atarım seni..
Çok harika yüreği güzel dostum.Bu güzel dizelerini okurken şu söz geldi aklıma,insan ne yaparsa dili yapar demişler,yada dil yarası acı olur,dilin hayatımızdaki önemi ve yeri ne kadar çok var.Konuşma aracı.Yazacak şey çok.Yüreğine sağlık saygı,sevgi ve selamlar....
Sonunda yaptın yapacağını
Canım bildiğim
Koklamaya kıyamadığım
Öpmeye doyamadığımı
Canından bezdirdin
İki çift laf ettirmedin
Susmadın o konuşurken
Ne kadar üzgündü gördün mü,
Evden çıkıp giderken...
Dünyadaki en tatlı ve acı şeydir dil..çok güzel anlatmışsınız, pişmanlığınızı..tebrikler..Ufkun YAREN
Yüregine saglik dostum gercekten dili güzel anlatmisisniz saygilar
bıçak yarası geçer, dil yarası geçmez derler, hele birde kalp kırılmaya görsün.
kaleminize sağlık.
Gurur bazan zararlı hatta düşmandır.Hasretin diken ise günlerin bahar vuslatın baharda gülün olsun yine diyor sizi duygular güzelliğinde görmek arzusuyla selamlıyorum.Saygılar.
evet keşlke hepimiz dilimizi tutabilsek. ona hükmedebilsek. şiiri çok begendim ve hiç düşünmeden 10 puanı verecektim. daha fazlasını verme imkanım olsaydı veriridim. diline sağlık
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta