Hiç unutmuyorum sıcak lodoslu bir istanbul günüydü
Kartal lisesinin yanıbaşında bir zeytin bahçesinde
Çenesi uzun meral ablanın sohbetleriyle başlamıştı devrimciliğim
Yüzümde şaşkın bir tebessümle dinlemiştim onu
Beni neyin beklediğini bilmeden
Bilmeden hayatımı neye çevireceğini devrimci olmuştum
İşçi çocuğu mecitin oğlu ünal olarak olmam gereken olmuştum
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Of Ünal Kardaş Offf bu şiir beni çocukluğuma çocukça düşlerime götürdü ne diyeyim .bilmem ki ...sustum ve tekrar okuyorum......
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta