Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Saf değiştirmekle kalsan iyi...
Saf yerine koyuyorsun herkesi bir de...
Devrim senin neyine be adam!..
Şair-i azam belleyen varsa da
senden başka seni,
sanmam ki merak etsin
devrimin ne anlama geldiğini...
Devrim ve devrimcilikle bir ilişkisi kalmamış bir şairin dönüşten önceki son virajdan önce ağzından ve yüreğinden dökülenler. Uğurlar olsun!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta