Ömrümüz geçti işle ev arasında
Açla tok geçindik ev kirasında
Ay sonu gelmez bir maaşla
Emekli artık yiyecek toplar pazarda
Maaş değil bu, sadaka
Lütuf derler utanmadan
Zam müjde diye sunulur
Hayat şartlarına bakmadan
Gençliğim gitti bu zamanda
İhtiyarlıkta düştüm zora
Devlet baba sağır olmuş
Emekli konuşur sanki duvara
Kayıt Tarihi : 11.1.2026 11:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!